INTEGRAAL GEBALANCEERD INFORMATIE & COMMUNICATIE – SAMENWERKINGSMODEL

IGIC-S model voor (externe) Samenwerkingen

Een voordeel van het IGIC model is dat het naadloos geïntegreerd kan worden in een samenwerkingsverband.
Dit uitgebreide model heet het IGIC-S model, waarbij S staat voor samenwerking.
Een organisatie werkt vrijwel nooit alleen en gaat diverse samenwerkingsverbanden aan. Of dit nou intern- of extern is, men zal na moeten denken over de informatievoorziening bij deze samenwerkingsverbanden.

Een voorbeeld van een samenwerkingsverband is een project. Bij een project gaat de organisatie een samenwerking aan met andere organisaties.
Om faalkosten te voorkomen en het optimaliseren van van de informatie- en communicatie, kan dit model (net als het IGIC model) bijdragen om inzichtelijk te maken wat er voor nodig is om tot een goede informatievoorziening te komen.

Vanuit het IGIC-S model ontstaan weer vraagstukken die beantwoord moeten worden om te kunnen voorzien in een efficiënte en goede informatievoorziening.
In het model zijn de vakken “informatie” en “technologie” uitwisselbaar. Waardoor er altijd afstemming kan plaatsvinden in het model en dus het samenwerkingsverband.

Er is geen enkel vak “belangrijker” als een ander. We zien centraal “communicatie” staan,  is dit “toeval”?

Net als het IGIC model is dit model ook gebalanceerd en elk vak moet voldoende zijn ingevuld.
Samenwerkende organisaties moeten altijd de behoefte van informatie van het samenwerkingsverband moeten weten en de technologische oplossingen afstemmen (welke middelen kunnen er ingezet worden).

Zoals we ook gezien hebben bij het IGIC model is ook in dit model de centrale spil, de informatieprofessional(s) die het geheel moeten inventariseren (behoefte), controleren, afstemmen en beheren.

Wij beseffen goed dat dit een enorme uitdaging is wanneer het gaat om informatie & communicatie processen met meerdere organisaties af te stemmen. Maar dat het noodzakelijk is, moge duidelijk zijn.

Als we kijken naar de informatiebehoefte bij (bouw)projecten, dan is het noodzaak om richtlijnen en normen te ontwikkelen die nodig zijn om deze intra-organisatorische samenwerkingen aan te kunnen gaan. Dit vergt op allerlei manieren uitdagingen maar kan bij een samenwerking de faalkosten van slechte informatie en communicatie behoorlijk beperken. Slechte informatie & communicatie vormen immers nog steeds de grootste kostenpost bij (bouw)projecten.